A era Super Bh

As cousas evolucionan, menos mal!. Confeso que é duro ganarse certa parte do pan revivindo Bhs setenta ou ochenteras que co tempo empezan a chegar peor. Cansa moito, e canto máis se trata de revivir e revivir, de reciclar e reciclar.... vamos de producir en monotonía, máis ve un que este término é o contrario a creatividade, imaxinación e esas cousas que fan que non ter ben de cartos seña sinónimo de ser pobre.
Pero chegou algo novo:

E muy mal. Neumáticos podridos, cables, algún rodamiento, cadena e hasta a dinámo gripada. Dixen, Puaj! paso desta de montaña, encima non teñen casi salida, non son "cool". Foi quitar as llantas e ver o que pesaba o cuadro...

Uf, como será eso dunha bici de aluminio?, con ese piñon tan grande...

A inversión puidera ser grande. Pero falamos dunha bici noventera. Recambios usados a patadas! Eso sí unha cousa é adaptarse a novas épocas outra é perder a personalidade propia:

Ese tipo de cambios, (Shimano Xc) nunca me gustou, no. Ás veces chega con darlle con gasolina a grasa seca que fai que a pestañita con muelle que leva dentro se agarre e non engrane. Esta vez estaban podridos, foron a chatarra... e hasta me alegro, viva Shimano SIS y a súa plena y rudimentaria eficiencia:

A que resultan divertidos estos colores? Veña, porfa! ahora os 90!

Para ir ó primer bicimundo hai que pasar por Francia.

É como o sacrificio que un ten que cumplir pra chegar a Europa. Os peaxes da Autoroute sesenta e tres ou da nove, como arterias do tráfico de mercancías europeo, son desos puntos que dan placer industrial.

Toneladas de litros de Iran, indiviuduos Polska/Portugal facendo que resoplen válvulas hidráulicas Deustchland. Cada PLAS rápido significa un eixe calzado con un par ou dous de neumaticos China ou Slovenia pisando a chapa da boca do telepeaxe. Dous euros, vintecinco ou os que fagan falta: a valla levantase y o semaforo ponse en verde.

Cando un baixa a ventanilla de todo a posta e antes de tempo pra disfrutar desta maroña de suciedad petroquímica disimulada ó Euro3, preguntase si chegou ó punto de non retorno.

Ese punto onde a coexistencia do papel higiénico como algo básico e a dos ríos negros de Asia parecen algo normal. O mesmo no que un se pregunta se os plásticos entre loncha e loncha do Pack Jamón York Eroski significan o mesmo que os individuos que se situan un a un no seu coche á entrada de calquera ciudá.

 Disque a diferencia entre un país TERCER ou SUB (e cercanias) con un PRIMER é a de poder existir tranquilamente sen o incordio da subsistencia. 

Ou debería. Logo se  esta ventaxa se aproveite pra facer algo ou no é outra cousa..

 Aínda que está ahí "Hollywood" pra cando sales de traballar, decindo AUTOMOVIL (entre moitas outras cousas). Debe ser que nalgunhos lugares esto non o creron moito. Ou que hay algún Bollywood ou algo que saca a BICI como obxeto de culto.

( http://www.youtube.com/watch?v=uIxslImhdHM )

( http://www.regenbogenfabrik.de/fahrradwerkstatt.html )

De todos modos PARECE que a cousa non vai de obxeto de culto ou  tendencia de turno. Nos países Biciprimermundistas, os ciclos son cousa común, algo NORMAL. Digamos que a súa existencia non se basa en ser algo estético/revindicativo ou pra o fin de semana. De feito pra traducir ó idioma este a concepción da bicicleta solo se me ocurre usar un cepillo de dentes:

É algo básico, polo general pra usar cotidianamente. Hay xente vella ou "esixente" que usa un eléctrico pero a maíoria posee o tipico cepillo rudimentario e deixao durmir no seu sitio. Nada máis.

Si, no seu sitio... aínda que se rouban bicicletas.

Control de números de bastidor en bicicletas . Oranienplatz, Berlín.

Eso non quita que os ciclos estén, circulando ou no, no seu habitat: A calle.

( http://www.youtube.com/watch?v=ZwdQ-jacaMo )

Si si, hasta algún ferry, que hay carriles bici cos seus semaforos, cicloparkings públicos, un patio interior pra aparcala, moitas bicicletas e muy baratas... Pero todo esto ALGÚN DÍA EMPEZOU. Non leva funcionando todos os días simplemente porque si, porque xa estaba todo feito pra que saliras coa bici. E menos co clima que hay.

Algo habería.. e haberá que fai que a cousa salira e salga asi.