É como o sacrificio que un ten que cumplir pra chegar a Europa. Os peaxes da Autoroute sesenta e tres ou da nove, como arterias do tráfico de mercancías europeo, son desos puntos que dan placer industrial.
Toneladas de litros de Iran, indiviuduos Polska/Portugal facendo que resoplen válvulas hidráulicas Deustchland. Cada PLAS rápido significa un eixe calzado con un par ou dous de neumaticos China ou Slovenia pisando a chapa da boca do telepeaxe. Dous euros, vintecinco ou os que fagan falta: a valla levantase y o semaforo ponse en verde.
Cando un baixa a ventanilla de todo a posta e antes de tempo pra disfrutar desta maroña de suciedad petroquímica disimulada ó Euro3, preguntase si chegou ó punto de non retorno.
Ese punto onde a coexistencia do papel higiénico como algo básico e a dos ríos negros de Asia parecen algo normal. O mesmo no que un se pregunta se os plásticos entre loncha e loncha do Pack Jamón York Eroski significan o mesmo que os individuos que se situan un a un no seu coche á entrada de calquera ciudá.
Disque a diferencia entre un país TERCER ou SUB (e cercanias) con un
PRIMER é a de poder existir tranquilamente sen o incordio da
subsistencia.
Ou debería. Logo se esta ventaxa se aproveite pra facer algo ou no é
outra cousa..
Aínda
que está ahí "Hollywood" pra cando sales de traballar, decindo AUTOMOVIL (entre moitas outras cousas). Debe ser que nalgunhos lugares
esto non o creron moito. Ou que hay algún Bollywood ou algo que saca a
BICI como obxeto de culto.
De todos modos PARECE que a cousa non vai de obxeto de culto ou tendencia de turno. Nos países Biciprimermundistas,
os ciclos son cousa común, algo NORMAL. Digamos que a súa existencia non se basa en
ser algo estético/revindicativo ou pra o fin de semana. De feito pra
traducir ó idioma este a concepción da bicicleta solo se me ocurre usar
un cepillo de dentes:
É
algo básico, polo general pra usar cotidianamente. Hay xente vella ou "esixente" que usa un eléctrico pero a
maíoria posee o tipico cepillo rudimentario e deixao durmir no seu
sitio. Nada máis.
Si, no seu sitio... aínda que se rouban bicicletas.
Control de números de bastidor en bicicletas . Oranienplatz, Berlín.
Eso non quita que os ciclos estén, circulando ou no, no seu habitat: A calle.
Si si, hasta algún ferry, que hay carriles bici cos seus semaforos, cicloparkings públicos, un patio interior pra aparcala, moitas bicicletas e muy baratas... Pero todo esto ALGÚN DÍA EMPEZOU. Non leva funcionando todos os días simplemente porque si, porque xa estaba todo feito pra que saliras coa bici. E menos co clima que hay.
Algo habería.. e haberá que fai que a cousa salira e salga asi.
Algo habería.. e haberá que fai que a cousa salira e salga asi.
Ningún comentario:
Publicar un comentario